Page:La Boétie - Œuvres complètes Bonnefon 1892.djvu/309
POEMATA 223. At certè nihilominus, viator, IS Prœftat candida vita Caluimontem. Cum nomen legis hoc, monemus hofpes, Non noris licet, lzœjtare noli; A At fic fac quaf, noris. Huncne notos Qui fbi neget e_[et Scipiones, 20 Aut qui turpiter hœret in Catone, Pojis dicere tu fatis Quiritem? Nos, Gens Gallica, [ic habemus, hoüoes, Vix vt _/it bonus ille, qui fatetur Nec de nomine noje Caluimontes. Ad Vîdum Braffacum (XIX) de morte Iulii Cœfaris Scaligcri. O Vide, verhi ji queam jipezjtite Fugacis œui prorogare terminos, Facïtifue laudem demereri pofteram, ` Hœc vna, Vide, cura iam re_/tat mihi, 5 Quiduis parato ferre, dum vitœ breui Memores nepotes aliquid addant glo-riâ. Quis namque certa mortis implacabilis T ardare fperet tela, quando jaharmacis Fugitare mortem primus Ãfculapius IO Vetat peremptus? nunc Er alter Iulius Extinôtus alget, atque acerbo funere Viéîœ fatetur artis impotentiam. Non hunc fefellit vlla vis recondita Salubris herbce, faltibus feu quam auiis IS Celat niualis Caucahis, feu guam procul ` Rip/iœa duro contigit rupes gelu.
�