Aller au contenu

Page:Julien l’apostat - Défense du paganisme par l’empereur Julien, en grec et en françois, 1769, tome 2.djvu/192

La bibliothèque libre.
Cette page n’a pas encore été corrigée
190
RÉFLEXIONS

προσεπάγων, ὅτι ἄνευ ἀληθείας πίστις ἠλι-

τινα Νεβηίαν ὄνομα τῶν περιστάντων ἐλευθερῶσαι χινδύνων, καὶ τῇ πρὸς τὸν θεῖον, εὐχῆ καὶ κατὰ τὰ πάτρια θεραπέια βροντῶν ἐξαισίων καὶ πρηστήρων ἐπιγενομέναν, τοὺς ἐπιχειμένους βαρβάρους ἀποδῶξαι τούτοις δαίλεκθεὶς ἐπεισενόσα, ἐκ τῶν ἱερατιχῶν ὄφελος. Ἐπεὶ δὲ τὴν κρατοῦσαν κατὰ νοῦν ἐλάμβανε δόξαν, ἀσφαλέστερον ἐθέλων πρᾶξαι τὸν σπουδαζόμενον, ἀνατίθεται πάντα τῷ τῆς πόλεως ἐπισκόπω, ἐν δὲ Ιννοκέντιος. Ὁ δὲ, τὴν τῆς πόλεως σωτηερίαν ἵμπροσθεν τῇς ὀικείας ποιησάμενος δόξης, λαθρα ἐφῆκεν ἀυτοις ποιεῖν ἅπερ ἵσασιν.

[texte latin] Un très-savant homme a judicieusement observé, que tout ce que Baronius a dit pour la justification du Pape Innocent n’a ni vérité ni justesse.