Page:Rabelais marty-laveaux 04.djvu/289
QUART LIVRE, T. II, P. 347-348. 281
le 10 août 1512, à la hauteur du cap Saint-Mathieu, par douze vaisseaux anglais ; son vaisseau devint la proie des flammes; mais il aima mieux périr que de se rendre. Germain de Brie, ami de Rabelais, com- posa, à ce sujet, la pièce suivante :
HERVEI CENOTAPHIViM.
Magnanimi mânes Heruei nomenque verendum
Hic lapis obferuat : non tamen offa tegit. Aufus enim Anglorum numerofœ occurrere clafïi
Quœ patrium infeflans iam prope littus erat, Chordigera inuedus regali puppe, Britannis
Marte prius feuo comminus edomitis, Arfit Chordigera; in flamma, extremoque cadentem
Seruauit moriens excidio patriam. Prifca duos a-tas Decios miratur : at vnuni
Quem conferre queat, noftra duobus habet. (Germanus Brixius, Chordigera: nauis conjlagratio. Ex aedibus Afcenfianis, 1513, Lutetiae Parhifiorum)
L'Anglais Thomas Morus, cherchant à diminuer la gloire d'Hervé, répondit à Germain de Brie par cette épigramme :
Heruea cum Deciis vnum conferre duobus
iEtas, te, Brixi, iudice, noftra poteft. Sed tamen hoc diftant, illi quod fponte peribant,
Hic periit quoiiiam non potuit fugere.
L. 27 : Nous periffons. « Domine, salva nos, perimus.» [S. Matthieu^ vill, 25.)
Page 348, 1. 9 : Tirouoir. Voyez, ci-dessus, p. 77, note sur la 1. 15 de la p. 21.
L. 10 : Beatus... ahiit. « Heureux l'homme qui n'est point parti. » (Ps. i)
L. 13 : Horrida tempeftas montem turhaiiit acutum. « Une horrible tempête a troublé Montaigu. » C'est une parodie de ce vers d'Horace. (F.podes^ xill)
Horrida tempestas cœlum contraxit
�� �