Page:Hippocrate - Œuvres complètes, traduction Littré, 1839 volume 1.djvu/618

La bibliothèque libre.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Cette page n’a pas encore été corrigée


6θΟ uv. l’ancienne médecine.

χαντες ωφέλησαν , ^ τάναντία ; οιμαι γαρ εγωγε πολλήν ’ οπορίην ΙρωτηΟεντι παρασ/εΐν • δ ’ γαρ τον αρτον ^ σκευάζων των rupGv το Οεραον, η το ψυχρον, η το ςηρον, η το υγρον < άφειλατο ; ’ ςυτος γαρ

  • καΐ πυρι και ΰοατι δίοοται, και 7 πολλοΐσιν εϊργασται, ών έ’καστον

• ιδίην δυνααιν και φύσιν ε/ν., 9 και τα [χέν των υπαρ•/όντο)ν άπο• βε’βληκεν , αλλοισι "’ οέ κε’κρηται και αε’αικται. 14. Οίδα μεν γαρ και τάδε δηπου, οτι οιαφε’ρει " ες το σώαα του άνθρώτΓου καθαρός άρτος η " ςυγκοι^ιστος , η άπτίστϋ)ν ττυρών η ε- πτισιχένων, η ποΜω ΰδατι ’^ πεφυρηι/,ενος, η ολίγω, ισχυρώς ’* πε- φυρηίΑενος η αφόρητος, ν) εςοπτος, τη ενωιχος, άλλα τε προς τουτέοισι (Λυρία• ώς δ’ αυτως και περί ,αάζης• και αί δυνάΐΑΐες ’^ μεγάλαι τε εκάστου, και ουδέν ή ’7 έτέρη τη έτέρη εοικυϊα. ’* "Οστις δέ ταϋτα ’9 ουκ επε’σκεττται , η σκεπτο’μενος ουκ οίδε, πώς αν *" τι οΟτος οΰ- ναιτο των κατά τον άνθρωπον παθημάτοιν ειδέναι ; ύπο γαρ Ινος εκά- στου " τουτεων πάσ/ει τε και έτεροιουται ^* δ άνθροιπος η τοΐον γ| τοΐον • και δι^ *’ τουτέο^ν πας δ Ιίΐίος και υγιαίνοντι, και εκ ** νουσου άνατρεφοαενω, και κάανοντι. Ουκ αν ουν έτερα *** τουτεων "/ρησι- μιότερα, ούδ’ αναγκαιότερα ^" εη ε’ιδεναι δηπου. ^* "Ωστε καλώς και λογισμώ προσηκοντι ζητησαντες προς την του άνθροίπου φυσιν ευρον αυτά οι πρώτοι ευρόντες , ’9 κα ωηΟησαν ’° άςίην την τε’/νην θεώ ’ άπορίαν 2233, - τω ερωθΐ’ντι 2255 , 2i4ô, 2142. — * γα : om. 2140, 2U3, 2141, 2142, 2143, 2144, — ’ τταρασ/.ευάζων 2233. - * 2233. - άφείλετο Tulg. et al. codd. - Après άφείλετι, les éditions mettent un point, et Foes traduit comme si la phrase était affirmative : un point d'interrogation me semble nécessaire ; si la phrase était affirmative , il η ’y aurait pas la particule disjonctive{{ r,. Hippocrate demande si la préparation du pain a enlevé au froment le froid, ou le chaud, ou le sec, ou l’humide ? — ’ Sic cod. S, ap. Foes.-î vulg. étal, codd, - ό’τι γα ; in marg. quorumdam exemp. ap. Mackium, — ^ καΐ om. 2233. - SiSc’jrv. 2253.- οί’^Ότα’. cod, S. ap. Foes. — " πο^λάσιν cÎ>J.c :<p.’i 2233, 2143 , 2141 , 2143, 2142,- i’/lv.Gi m/lv.a’.-t 2140. - ά)λ«ς πολλοΤτ’.ντργασται 2235, — * ι5ί*ν2235, — ^ri υ.ένγάρ pro κ. T. α. 2233. — ’°8ï om. 2233. - /.i/rr-xi τι 2233, - αε’αντ,ταί pro ti.i- μικτ*’. Aid, — "2253, - εις vulg, et al, codd, — " συγ/.οαιστο’ς omnes. - r, TOI ρυπαρο ; Imp, Sarab. apud Mackium. - C’est sans doute une glose tirée du Glossaire de Galien où le mot ρυτταρο ; entre dans l’explication du mot συγκοι/αστο’ς, — Ιίεφυ, r, ίλ. la. om. in vulg. et al. codd. ; habel 2233.-Di •» lacunes de ce genre sont très fréquentes dans les manuscrits ; ce qui les cause, c'est la répétition rapprochée d’un mot. Le copiste a sauté d’un