Page:Recueil des Historiens des Gaules et de la France, tome1.djvu/478

La bibliothèque libre.
Aller à la navigation Aller à la recherche
Cette page n’a pas encore été corrigée

mititet noftri vinea» proforre, et labore atque o )eributloodrum Vlaeerc difl^Étiti§.s Rodent tempore tectos cuiùculo* cmte» et vint** agunt ad caput font» qood gmm operô aine uBo periculo ei mine suspicione hatfiiu» faceré lkèbat. Eutruttor ftfger in ( «faîtudinem pedum lx coQocatur in eo turrit x tabukUmun non quidam que attfffwJMM aquaretur ( id enim noQis operibus efljjd Dotent )iedqiur «iperare* fontis fcgrigiwin. Ex ea quum tela tortnentis jacerentufj ad font» aditus ; Açc sine pericuk» postent adaquari oppidani non Umtùm pecora atque jumenta, sed etiaon magna hominum mukitudo aid oonsumebatur.

XLJI. Quo malo perterriti oppidani cupa» «evo, pioe tcandulk comptent eu ardentes in opéra provotvunt. Eodetn tempore ocerrimè pndiantur, ut ab inoendio restinguendo dimicatione et periculo deterreant Rlomanos. NUgna repente in ipis operibus flamqia exiatit quaecuaque enim per kx-um pneciphem misa* erant, ea vineû t et aggere suppivssa comprehendetHuit td ipauni quod morabatur. Milite» contra notttri <{uanH|uam periculoso génère pnelii locoque iniquo preniebantur tanien ômnia paratùwiino su»tiiuiDatit animo. Res enim gerelia^ur et exueliK) ioco et in cbntpectu exerciti’is nontri magmwque utrinu|ue clanior oiriebatur ita quàm quiaque puUrat maximè insignis quônotior testatiortjue virtus p]u» ewet teli» liostiuin flurniiuEque seofferebat. j ¡

X.U1I. Carsar quum roinplirro suo» vumerari videret ex omnibus oppidi partibiw cohortri inontein adswndere et simulatione’ mœnium occupandorum clamorem uiidique juln-t tollere. Quo farto perterriti oppidani quum qoid ageretur in kni» reliquis, essent ignari revotant ab inipugnandiH operibusarmatos, muriaque disponunt. ttajMMtti tineptwtii facto tvtt’ritfr opéra namma l’OmprelK’1188 partim l’t’ !ttÎnguunt partim interaeindiuit. Quum pertinucite^ résistèrent oppidani et jam magna l* 2 parte siiorum siti unissa in sententia ptTinaiKirent ad postreniuin eunieulis vente fonti» intereisar sunt itque avenur. Quo facto repente fbn» perennis exliaiutus tantam attulit oppidanis s.ilntis des|M’ratiouem ut id non homiiuim t-onsilio setl rK-oruiii voluntate iàetiiiu putareut itacjue necespitate eorteti se traiistliderunt. XIJV. (^iï^iir, qutini suain leiiitatein eognitam omnibus sciret nwjue ven-ri-tur ne )juid erudelitate natura’ videretur asperiùs fecisse, ne«|ue exitum oonsilionim suortim aniiiiadvt-rtena si tali ratione diversis in UkÛs plures reMlare ex^pissc-nt exempb supplifii .deterif ndos reliquos existimavit. Itaque omnibus qui arma tulerant manu» pnn’idit vitam «̃onoessit que testât ior esset uikiui iinprol>orum. Drape», cpiem vaptiim esse à (Juiinio doeui sive iiulignatione et dolore vuMuloruni, sive timoré gravioris supplieii pîiueisdiebusseseeilM> abstinuit atque ita interiit. Kotlem tempore Luterius quein profugisse ex pra-lio seripsi quum in potestutem venis«’t Kpasnaeti D Arvemi (civbrô enim inutandis Ux-is nuiltoruiu fidei se committebat quôd nusquam diutiùssine |>erioiilo commoratunis viileliatur, «jiniui sibi conscius esstrt, <juàm iniiuicuin dvb»’n’t Osait-in haU’re) hune Kpsisnat’tus Arvernu» amirissimus |x>puli K. sine dubitatione ulla vinctum ad Orsarem duxit. >

XI A I«il)ienu.s intérim in Treviris équestre pnrliuin stvundum faeit eomplurilmsrtjue Treviris interfeetis et (•ermanis, <jui nulli ad versus HonianosauxilùnlenegalMint, principes forum vivo» in suain mlegit potestalem atque in iis Suruni ’Eduuni (|iii et virtutisft gciieris siiiiimain nobilitsitt-m haU-bat soliiMjue ex .Eduis ad id tempus jmtniaiM4-r.it in armis.

XI AI. hài iv cogiùta (iH-siii- <|uum in omnibus piirtibus (iallitc Inné ivs pestas videret jiidiearetqiie sujM-iïoiibiis ;rstivis (lulliuin devictam et sulMU’tain esse, quitaniant iiuru juam ipse adisset m-<I jkt P. Cra^uin (|tiaclam ex jwrte jlevieisset «uni E n U-gionibus in eam jKUtem est piofirtus ubi extreinimi tempus consiinieiet ;esti-’ vonini. Quam rem sM-ut ceti’ra cekriter feliciter<|ue conlirit numqiie omne» Aquitaniii- civitates legatos ad eum miserunt oLsMles4|iK’ ei dedenint. Quibus rébus gestis, ipse cum <t|iiilum piu-^idio Narlioiu-in profeetus est. exereitum |r U-gaUw in liuVriia deduxit iv legiones in IMgio colliN-avit cum M. Anton») et (’. I rebonio et I». V atinio et Q. Tullio legatis duas in Etluos misit quoniin in omtii Gallia siiiiimam «-ss»- aiu-tt»ritatem strietiat du.la in Turonis ad Kn«-s (2arnutuiii poMiit «pue oiniK-iii regioiiem ciinjunetam CXeano coiitiiM-reut duas reliquas in I^emovicum fines non longe ab Arvcrnis ne qua jwr» (lallix vacua al) exercitu esset. Paucos (lies ipst-’ in provincia moratus quum celeriter omnes eonventus jH-n-uctirrisset publicas «ontros.i-sia^rogiiovisMt Ik-i.h- iiiei-itis pnnuia trilmi.vsc-t cognos«fii<li enim nuiximam tacultatciii baln-bat quali quisque animo in lcmp. fuisset totius dalliaf Tom. I.. <> « 

A ̃>

E

m

k

p

n

m

n

ri

B « 

n

F

e

n

a




r

f

Cl 1

D

u

̃• ̃ ̃̃̃’̃̃ il .̃̃̃ "•̃̃̃ ̃-̃̃•̃̃’̃̃ ̃’̃ ’ 1

DE BELLO GALLICO tlft/^VIII. C î

M. *4U

[ prdio (acto. ̃

prelio facto~

’~4 ,Mt l

.J